Chemins autour de Fontlabour Albi 81

Chemins autour de Fontlabour ALBI 81 / Caminons a l’entorn de Fontlegor

Sul camin passarem : a Asairac, Santa Carèsma, la Guitardiá, traversarem lo riu de Crens o Sèus, contunharem per la(s) Fargas, la Boria nauta (boria mai anciana) e acabarem pel castèl que sas tèrras son ara lo gòlf de Lasbórdas.

Despart dabans la glèisa de Fontlegor, del sègle XIX

“Lo Fonlabor actual èra una antica possession de l’abadiá de Concas. L’Albigés Fontlabourancian èra claufit de possessions ligadas a de donacions : lo priorat de N.D.de l’Audèrn d’Ambialet relevava de sant Victor de Marselha ; de proprietats mai modèstas coma la Granja de Bernac, dependenta dels abats de Bonacomba, es estada bastida ambe l’excellenta pèira del causse, çò qu’a permés que traversessa los sègles; lo priorat de Fonlobor, en « pèira veirenca » – coma me l’a designada un maçon per parlar del calquièr de Carlús o Rantelh – agèt pas tant de resisténcia fàcia als elements…”

1° estapa per Castèlnòu perdut dins las tuas. Lo siti del Castèlnòu de Bonafons foguèt causit per Ramond VII de Tolosa, per i far fondar un vertadièra fortalesa dominant Tarn e susvelhant Albi e l’Albigés.virapluèjas

Oc! Plòu!

“Lo Castèlvièlh del temps del compés èra cunhat entre doás grandas fortalesas : la catedrala e la Berbia d’una part &  lo Castèlnòu de Ramond VII – e dels Sicards qu’après 1270 vendràn de bons servidors del rei de França – que passarà quitament dins la familha dels Levy-Mirepoix, ancians aliats dels Montfòrts, tenguent en ròtle de susvelhança d’Albi, la fisèla al rei de França, del temps ont los Anglò-gascons mestrejavan un temps de possessions tant al nòrd coma a l’èst d’Albi, dins del Roergue vesin. Doncas, Castèlnòu venguèt alara un dels barrolhs per aparar Albi costat nòrd-oèst.”

Ò, los armorièrs centenaris…. los de la seda… que cal pas mesclar amb “l’amorièr-platana” utilisat per faire d’ombra… Gaitatz la fuèlha qu’es pas la metèissa.

[slideshow_deploy id=’6861’]

“Azerac”, cargat d’istòria. Asairac un dels noms los mai ancians. Lo tenament restacat es terra nòbla, non assujetit a la talha.

“….avèm pogut reténer sonque lo cas d’aquela familha que mai teniá de bens nòbles dispensats de talhas abans 1600 dins lo consolat. D’efièch Helie de Gasquet, e designat senhor d’Asairac, èra una de las mai ancianas proprietat e familha nòblas del territòri del consolat sul camin de Terçac (totjorn designada en francés jol tèrme de « château d’Azérac »).”

Seguisson una longa rota, lo camin de Santa Caresma (VC 56) puèi lo camin de la Guitardiá (VC 57)

[slideshow_deploy id=’6870’]

 

Retorn pel Camin de las Fargas CV3

[slideshow_deploy id=’6865’]